Ψυχολογική υποστήριξη παιδιών (Παιγνιοθεραπεία) & Εφήβων


Ψυχολογική υποστήριξη παιδιών και εφήβων

Συνήθως τα παιδιά και οι έφηβοι δυσκολεύονται να επεξεργαστούν τα δυσάρεστα συναισθήματα τους και να καταλάβουν από μόνοι τους τι ακριβώς νιώθουν και γιατί, ενώ δυσκολεύονται να το μοιραστούν και να το εκφράσουν στην οικογένεια τους. Ο ψυχολόγος μπορεί μέσα από μια φυσική συζήτηση ή τεχνικές έκφρασης να υποστηρίξει τα παιδιά και τους εφήβους, ώστε να έρθουν σε επαφή με τα βαθύτερα συναισθήματά τους, να κατανοήσουν τη συμπεριφορά τους και να λειτουργούν πιο αρμονικά στην καθημερινότητά τους. Το οικογενειακό περιβάλλον διαδραματίζει πολύ σπουδαίο ρόλο σε όλη αυτή τη διαδικασία και οι γονείς είναι σημαντικό να παρακολουθούν συνεδρίες Συμβουλευτικής, ώστε να μπορούν να στηρίξουν το παιδί τους στην προσπάθειά του.

Τα παιδιά και οι έφηβοι ενδέχεται κατά τη διάρκεια της ζωής τους να αντιμετωπίσουν συναισθηματικές δυσκολίες και να ρθουν σε επαφή με ψυχοπιεστικά γεγονότα τα οποία δεν μπορούν να διαχειριστούν, όπως:

  • επιθετικότητα / έντονο θυμό
  • διάθεση για απομόνωση
  • άγχος / κατάθλιψη
  • δυσκολίες ύπνου / διατροφής
  • σχολική φοβία / άρνηση
  • χαμηλή σχολική επίδοση
  • μαθησιακές δυσκολίες
  • δυσκολία στη συγκέντρωση / προσοχή
  • προβλήματα συμπεριφοράς στο σπίτι και στο σχολείο
  • χρήση τουαλέτας
  • φοβίες
  • τικ
  • άγχος
  • ψυχοσωματικά συμπτώματα
  • κατάθλιψη
  • μειωμένη αυτοεκτίμηση
  • ζήλεια
  • δυσκολία στην κοινωνικοποίηση και ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων
  • χαμηλή ανοχή στην ματαίωση
  • απώλεια / θάνατος
  • διαζύγιο γονέων
  • άγχος αποχωρισμου
  • καταθλιπτικές διαταραχές

Μέσα σε ένα κλίμα ασφάλειας, αποδοχής και εμπιστοσύνης τα παιδιά και οι έφηβοι μπορούν έρθουν σε βαθύτερη επαφή με τον εαυτό τους, να ασχοληθούν με θέματα που τους απασχολούν, μαθαίνοντας σταδιακά να αξιοποιούν τις δικές τους δυνάμεις, να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και να αναπτύξουν πλευρές της προσωπικότητάς τους.

Στόχος μας είναι:

  • η έκφραση συναισθημάτων
  • η ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων
  • η αντιμετώπιση δυσκολιών συμπεριφοράς
  • η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης
  • η βελτίωση των διαπροσωπικών και οικογενειακών σχέσεων

Το παιχνίδι αποτελεί τον πλέον φυσικό τρόπο έκφρασης των παιδιών και είναι απαραίτητο για τη φυσική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξή τους.

Ειδικά το μη κατευθυντικό θεραπευτικό παιχνίδι και η Παιγνιοθεραπεία βοηθούν τα παιδιά να μάθουν να βοηθούν τον εαυτό τους. Μέσα στο ασφαλές περιβάλλον, τα παιδιά:

  • έρχονται σε επαφή με τα συναισθήματά τους και τα αναγνωρίζουν
  • επιλέγουν τον πιο ασφαλή και εποικοδομητικό -για εκείνα- τρόπο να τα χειρίζονται τις καταστάσεις
  • καλλιεργούν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη
  • μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν συναισθηματικές δυσκολίες, όπως στεναχώρια, άγχος, σχολική φοβία
  • αντικαθιστούν συμπεριφορές που εμποδίζουν την καθημερινότητά τους με άλλες, πιο αποδεκτές και εποικοδομητικές
  • βελτιώνουν την επικοινωνία και τη σχέση τους με γονείς και δασκάλους
  • γίνονται πιο κοινωνικά και μαθαίνουν να εντάσσονται ευκολότερα σε ομάδες ομηλίκων
  • καλλιεργούν τη δημιουργικότητά και τη φαντασία τους χρησιμοποιώντας εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης, όπως ζωγραφική και δραματοποίηση.

Ειδικά για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν Μαθησιακές Δυσκολίες, η Παιγνιοθεραπεία παρέχει σημαντική βοήθεια στην προσπάθειά τους, καθώς -μέσα από τις εβδομαδιαίες συναντήσεις με τον παιγνιοθεραπευτή- το παιδί:

  • έρχεται αντιμέτωπο με τα συναισθήματα αδυναμίας και αγωνίας που πιθανόν βιώνει και εφευρίσκει νέους τρόπους διαχείρησής τους
  • εκτονώνει το άγχος επίδοσής του
  • εξασκεί την ικανότητα συγκέντρωσής του
  • μαθαίνει να εμπιστεύεται περισσότερο τις δυνατότητές του
  • μαθαίνει να επιμένει περισσότερο στην προσπάθειά του και να μην παραιτείται
  • αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, με αποτέλεσμα να βελτιώνονται οι επιδόσεις του και η κοινωνική του ζωή.

Και ο γονιός ενδυναμώνεται από τη διαδικασία και παίρνει απαντήσεις σε «καυτά» ερωτήματα μέσα από την επαφή του με τον ειδικό θεραπευτικού παιχνιδιού, ο οποίος θα ακούσει τις ανησυχίες του και, αν ο γονιός το επιθυμεί, θα συζητήσει μαζί του με σεβασμό και αποδοχή τις δύσκολες συμπεριφορές του παιδιού. Οι συζητήσεις αυτές διευκολύνουν τελικά το γονιό να ανακαλύψει τον δικό του μοναδικό τρόπο να σχετίζεται ικανοποιητικά με το παιδί του.