Όταν σκοπεύουμε να ταξιδέψουμε τις γιορτές, είναι σημαντικό να ενημερώνουμε το παιδί μας εγκαίρως και με σαφήνεια πού θα πάμε, με ποιο μέσο θα ταξιδέψουμε, πού θα μείνουμε και ποιους ανθρώπους θα συναντήσουμε. Με αυτόν τον τρόπο βοηθάμε το παιδί να προετοιμαστεί ψυχικά για την αλλαγή ρουτίνας και εκφράζουμε έμπρακτα την ισοτιμία και τον σεβασμό στο πρόσωπό του.
Στο βαθμό που είναι δυνατόν ενημερώνουμε το παιδί και για το πρόγραμμα των επισκέψεων που θα δεχθούμε στο σπίτι. Όταν γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί, δεν αιφνιδιάζεται και νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια. Το σπίτι αποτελεί χώρο του παιδιού, όπως και των υπόλοιπων μελών της οικογένειας, και έχει δικαίωμα να γνωρίζει ποιος εισέρχεται σε αυτόν. Παράλληλα, ρωτάμε το παιδί αν θα ήθελε και εκείνο να καλέσει δικούς του φίλους στο σπίτι. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύουμε το αίσθημα του «ανήκειν» και της συμμετοχής του στις οικογενειακές αποφάσεις.
Φροντίζουμε να μην υπερφορτώνουμε το πρόγραμμα των ημερών. Η σωματική και ψυχική κόπωση μειώνει το όριο ανοχής και αυξάνει τις πιθανότητες εντάσεων και συγκρούσεων, ιδιαίτερα για τα παιδιά που δυσκολεύονται με τις πολλές αλλαγές και τα έντονα ερεθίσματα.
Αποφεύγουμε τη σύνδεση του Άγιου Βασίλη με την έννοια του «καλού» και του «κακού» παιδιού. Το «καλό παιδί» λειτουργεί ως ταμπέλα και υποκρύπτει ένα χειριστικό μήνυμα: «Γίνε αυτό που θέλω για να αξίζεις το δώρο». Αντίστοιχα, η στέρηση δώρου από το «κακό» παιδί αποτελεί έμμεση απειλή και τιμωρία, που μετατοπίζεται στον Άγιο Βασίλη αντί να αναλαμβάνεται από τον ενήλικα. Τα δώρα δεν είναι ανταμοιβή υπακοής, αλλά έκφραση αγάπης.
Αν το παιδί επιθυμεί να πει τα κάλαντα και εμείς -λόγω ηλικίας- ανησυχούμε για την ασφάλειά του, αναζητούμε λύσεις win–win. Για παράδειγμα: «Μπορώ να σε συνοδεύσω», αντί για απόλυτες και φοβικές απαγορεύσεις που ενισχύουν το άγχος και ακυρώνουν την επιθυμία του παιδιού.
Αξιοποιούμε την προετοιμασία γλυκών και φαγητών ως πολύτιμο 1 προς 1 χρόνο σύνδεσης με το παιδί, σεβόμενοι πάντα τον ρυθμό και τις δεξιότητές του, σύμφωνα με το αναπτυξιακό του στάδιο. Η συμμετοχή έχει αξία μεγαλύτερη από το «τέλειο αποτέλεσμα».
Τέλος, αναδιηγούμαστε τη χρονιά που πέρασε ως μια κοινή δραστηριότητα. Αν το παιδί είναι μικρό, αφηγούμαστε εμείς για εκείνο. Συμπεριλαμβάνουμε σκέψεις, εμπειρίες και συναισθήματα. Έτσι, το βοηθάμε να οργανώσει και να ενσωματώσει τα βιώματά του, ενισχύοντας τη σύνδεση μεταξύ αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου.
ΤΟΜΕΑΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΚΕΜΥΛΟ
