Παιγνιοθεραπεία

Το παιχνίδι αποτελεί τον πλέον φυσικό τρόπο έκφρασης των παιδιών και είναι απαραίτητο για τη φυσική, συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξή τους.

 

Ειδικά το μη κατευθυντικό θεραπευτικό παιχνίδι και η Παιγνιοθεραπεία βοηθούν τα παιδιά να μάθουν να βοηθούν τον εαυτό τους. Μέσα στο ασφαλές περιβάλλον, τα παιδιά:

  • Ÿέρχονται σε επαφή με τα συναισθήματά τους και τα αναγνωρίζουν
  • επιλέγουν τον πιο ασφαλή και εποικοδομητικό -για εκείνα- τρόπο να τα χειρίζονται τις καταστάσεις 
  • καλλιεργούν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη
  • Ÿμαθαίνουν να αντιμετωπίζουν συναισθηματικές δυσκολίες, όπως στεναχώρια, άγχος, σχολική φοβία
  • Ÿαντικαθιστούν συμπεριφορές που εμποδίζουν την καθημερινότητά τους με άλλες, πιο αποδεκτές και εποικοδομητικές
  • Ÿβελτιώνουν την επικοινωνία και τη σχέση τους με γονείς και δασκάλους
  • γίνονται πιο κοινωνικά και μαθαίνουν να εντάσσονται ευκολότερα σε ομάδες ομηλίκων
  • Ÿκαλλιεργούν τη δημιουργικότητά και τη φαντασία τους χρησιμοποιώντας εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης, όπως ζωγραφική και δραματοποίηση.

 

Ειδικά για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν Μαθησιακές Δυσκολίες, η Παιγνιοθεραπεία παρέχει σημαντική βοήθεια στην προσπάθειά τους, καθώς -μέσα από τις εβδομαδιαίες συναντήσεις με τον παιγνιοθεραπευτή- το παιδί:

  • Ÿέρχεται αντιμέτωπο με τα συναισθήματα αδυναμίας και αγωνίας που πιθανόν βιώνει και εφευρίσκει νέους τρόπους διαχείρησής τους
  • Ÿεκτονώνει το άγχος επίδοσής του
  • Ÿεξασκεί την ικανότητα συγκέντρωσής του
  • Ÿμαθαίνει να εμπιστεύεται περισσότερο τις δυνατότητές του
  • μαθαίνει να επιμένει περισσότερο στην προσπάθειά του και να μην παραιτείται
  • Ÿαποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, με αποτέλεσμα να βελτιώνονται οι επιδόσεις του και η κοινωνική του ζωή.

 

Και ο γονιός ενδυναμώνεται από τη διαδικασία και παίρνει απαντήσεις σε «καυτά» ερωτήματα μέσα από την επαφή του με τον ειδικό θεραπευτικού παιχνιδιού, ο οποίος θα ακούσει τις ανησυχίες του και, αν ο γονιός το επιθυμεί, θα συζητήσει μαζί του με σεβασμό και αποδοχή τις δύσκολες συμπεριφορές του παιδιού. Οι συζητήσεις αυτές διευκολύνουν τελικά το γονιό να ανακαλύψει τον δικό του μοναδικό τρόπο να σχετίζεται ικανοποιητικά με το παιδί του.