Τι να κάνω όταν το παιδί μου είναι ο κλόουν της τάξης, έχει διασπαστική συμπεριφορά ή είναι εντελώς αποτραβηγμένο;

Όλες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι εκκλήσεις του παιδιού για προσοχή και βοήθεια. Όταν ένα παιδί νιώθει ότι δεν αναγνωρίζεται για όλα όσα είναι ή ότι δεν γίνεται πλήρως ορατό και αποδεκτό από το περιβάλλον του, θα αποζητήσει έναν τρόπο να τραβήξει την προσοχή όσων έχει ανάγκη να το προσέξουν. Ένα παιδί που κάνει τον κλόουν στην τάξη αποζητάει την θετική αποδοχή των ανθρώπων γύρω του, να αναγνωρίσουν πόσο άξιο και ικανό είναι και να λάβει το θαυμασμό με το να προκαλεί το γέλιο των συμμαθητών και την προσοχή της δασκάλας. Το παιδί αυτό θέλει απελπισμένα να ανήκει κάπου και είναι ικανό να κάνει τα πάντα για να το πετύχει.

Ομοίως, το παιδί με διασπαστική συμπεριφορά έχει ανάγκη να ασχοληθούν μαζί του, ακόμα και αν αυτή η ενασχόληση είναι φαινομενικά αρνητική, αν δηλαδή το επιπλήξουν. Για εκείνο, οποιαδήποτε προσοχή είναι καλύτερη από το να μην το προσέχουν.

Τέλος, το παιδί που αποτραβιέται, έχει παραιτηθεί από τις όποιες προσπάθειες έκανε να αναγνωριστεί το ίδιο και η αξία του. Συχνά, αυτά τα παιδιά, ενώ χρειάζονται τη μεγαλύτερη προσοχή, δε λαμβάνουν καμία βοήθεια, διότι δε δημιουργούν κανενός είδους προβλήματα στους ενήλικες γύρω τους.

Παιδιά που επιδεικνύουν συμπεριφορές σαν τις παραπάνω είναι καλό να παραπέμπονται για θεραπευτικό παιχνίδι ή παιγνιοθεραπεία, ούτως ώστε να αναγνωρίσουν την αξία τους και να μάθουν να λαμβάνουν την προσοχή που χρειάζονται με εποικοδομητικότερους τρόπους.